Moje doświadczenie:

Obecnie:

  • Od kilku lat jestem związana z przedszkolami w Warszawie, w których prowadzę konsultacje psychologiczne dla rodziców oraz zajęcia dla dzieci – zarówno grupowe jak i indywidualne: terapia zabawą, zajęcia związane z emocjami, bajkoterapia, kształtowanie umiejętności małego dziecka, TUS. Realizuje również zajęcia w ramach WWR oraz IPET.
  • Aktualnie jestem w trakcie 4-letniej podyplomowej Szkoły Psychoterapii we Wrocławskiej Fundacji Ochrony Zdrowia Psychicznego i Rozwoju Psychoterapii przygotowującej do Certyfikatu Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.
  • Od kilku lat pracuje z dziećmi, młodzieżą oraz rodzinami łączac podejście psychodynamiczne z systemowym modelem terapii rodzin oraz terapią schematów.

Ukończyłam:

  • Psychologię społeczną na SWPS w Warszawie,
  • 3 letnie teoretyczno-praktyczne szkolenie w Grupie Synapsis w Warszawie (Podejście Systemowe w Terapii Rodzin)
  • Pracę kliniczną z dziećmi doskonaliłam na stażu w Oddziale Psychiatrycznym Dzieci i Młodzieży w Warszawie.
  • Ukończyłam roczny staż w ośrodku Regeneracja, na którym współprowadziłam zajęcia socjoterapeutyczne dla dzieci.

Swoją pracę poddaje stałej superwizji prowadzonej przez certyfikowanego superwizora PTP.

Prywatnie żona, mama małego Stasia, wielbicielka biegania oraz psów Golden Retriver.

Sprawdź dostępne terminy [Gabinet – Al. Wojska Polskiego 41 lok 10, Warszawa]

Natalia Kłosiewicz-Wołyńczyk

Zakres:

  • porady wychowawcze,
  • psychoterapia dzieci,
  • psychoterapia młodzieży
  • terapia rodzin.

Specjalizacja:

  • problemami adaptacyjnymi, szkolnymi,
  • lękami (separacyjny, mutyzm, lęk uogólniony),
  • obniżonym poczuciem wartości,
  • nieśmiałością,
  • problemami rodzinnymi (rozwód rodziców, konflikty, pojawienie się rodzeństwa),
  • zaburzenia więzi,
  • zaburzenia i problemy emocjonalne.

Nasi specjaliści:

Nasze publikacje:

Koronawirus – jak uchronić się przed paniką?

Najczęściej to lęk uruchamia to wszystko w nas, czego nie chcielibyśmy na co dzień zobaczyć. I każdy z nas musi go oswoić na swój sposób, aby godnie przetrwać. Być może obnaży on także tę pozytywną stronę naszej osobowości i będziemy mile zaskoczeni, gdy odkryjemy radość czerpaną z codziennych, zwykłych spraw: wspólnego spaceru, zabawy z dziećmi w chowanego, sprzątania, gotowania, dawno odkładanej rozmowy z mamą przez telefon i kawy, którą ktoś być może poda nam z niespotykaną dotąd czułością.