OFERTA

uzależnienia od multimediów, od alkoholu, substancji psychoaktywnych, leków, hazardu, zakupoholizmu, współuzależnienie, DDA

TERAPIA UZALEŻNIEŃ

Uzależnienia wszelkiego rodzaju są antidotum na nasze codzienne problemy, często są strategią unikania konfrontacji z otaczającą nas rzeczywistością. Granica jest bardzo cienka.

Często nawet nie zauważamy, że wpadliśmy już w pułapkę nałogu. Każdy może stać się jego ofiarą, jednak najbardziej narażone są osoby, które nie mają oparcia w bliskich czy też nie potrafią w zdrowy sposób radzić sobie ze stresem i napięciem. Każdy nałóg jest niebezpieczny, nawet jeśli nie są to tak toksyczne substancje jak alkohol, papierosy, narkotyki czy dopalacze. Każdy nałóg sprawia, że stajemy się jego niewolnikiem, mamy przymus wykonania czynności, inaczej napięcie eskaluje.

Konieczna terapia uzależnień

W uzależnienie popaść można tak naprawdę bardzo łatwo, zwłaszcza niektóre osoby mają do tego tendencje – badania wskazują, że jeśli ktoś ma jeden nałóg, istnieje większe prawdopodobieństwo, że popadnie w kolejne niż w przypadku osoby, która nie ma żadnych złych nawyków. Trzeba też pamiętać, że uzależnić można się od wszystkiego, nie tylko od popularnie stosowanych używek, ale i od pracy, od zakupów czy od seksu. Każde nieleczone uzależnienie dezorganizuje życie, często ma też poważny wpływ na zdrowie człowieka, za każdym razem zaś – degraduje psychikę. Człowiek uzależniony od czegokolwiek, nawet jeśli nie przyznaje się, że tak jest, doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że ma problem i czuje się źle, kiedy ulega nałogowi, jednocześnie zaś nie może przestać tego robić. To rodzi poważne problemy i konflikt psychologiczny, często skutkuje depresją, niskim poczuciem własnej wartości. Uzależnienie prostą drogą prowadzi do problemów rodzinnych, osłabienia więzi, problemów zdrowotnych a w konsekwencji do wykluczenia społecznego i zawodowego.

Żmudne leczenie uzależnień

W przypadku terapii uzależnień kluczową kwestię stanowi motywacja pacjenta (to nad nią się głównie pracuje). Zwykle w terapii uzależnień trzeba przygotować się na długą drogę do celu. Ważne jest, by odpowiednio szybko skorzystać z terapii zanim uzależnienie zdezorganizuje nam życie kompletnie. Doświadczony psychoterapeuta uzależnień jest w stanie wesprzeć w wyjściu z nałogu, bez względu na jego naturę. Za pomocą właściwie dobranej metody terapii uzależnień, pomaga zgłębić i zrozumieć problem, wskazać motywy i dokonać restrukturyzacji poznawczej, tak niezbędnej w walce z problemem.

Indywidualna terapia uzależnień prowadzona przez certyfikowanych terapeutów, ma na celu eliminację uzależnienia.

Uzależnienie to nie tylko problem klienta, często osoby mu bliskie pozostają współuzależnione i wówczas wskazane jest podjęcie psychoterapii również osób będących w bliskiej relacji z klientem. Uzależnienie powoduje cierpienie, poczucie frustracji, braku kontroli nad własnym życiem. Terapia polega na wyzwoleniu pacjenta od czynnika uzależniającego i powrót do prawidłowego funkcjonowania.

FAQ

Objawy: ​​lęk przed zmianą, niska samoocena, poczucie osamotnienia, silny lęk, lęk przed odrzuceniem, brak akceptacji siebie, ukrywanie emocji, potrzeba kontroli.

Niektórzy z nas nie do końca w siebie wierzą, mają różne problemy w dorosłym życiu. Powodem tego, może być trudne dzieciństwo związane z problemem alkoholowym rodziców. Tego typu zaburzenia nazywamy syndromem DDA – czyli dorosłych dzieci alkoholików.

Co oznacza: DDA

To skrót: dorosłe dzieci alkoholików. Nazwa ta została utworzona przez samych pacjentów, którzy 20 lat temu poczuli potrzebę terapii. Terminem DDA określa się stosunkowo niedawno wyodrębnioną dziedzinę zaburzeń wynikających z dorastania w rodzinie z problemem alkoholowym. Na świecie ruch DDA jest dobrze znany, ma szerokie struktury i funkcjonuje podobnie jak inne ruchy anonimowe – AA (anonimowi alkoholicy), współuzależnieni itp. W Polsce ciągle jeszcze jest w powijakach.

Kim są DDA – dorosłe dzieci alkoholików?

Są to osoby, które nie końca radzą sobie w dorosłym życiu, ponieważ nie potrafią wykorzystać w pełni swojego potencjału. Przyczyną ich problemów jest traumatyczne dzieciństwo, silnie związane z problemem alkoholowym obojga lub jednego z rodziców.

Takie osoby obawiają się chaosu. W ich hierarchii wartości poczucie bezpieczeństwa jest najważniejsze. Dla jednych będą to pieniądze, dla innych sława, jeszcze inni odnajdują je w toksycznym, często uzależniającym związku.

Jak sobie poradzić z DDA?

Trudno jest zmienić przyzwyczajenia, które nabywaliśmy przez całe życie. DDA konstytuują się poprzez to co inni o nich myślą. Obawiają się krytyki. Czują się niedowartościowani . Dlatego warto podjąć trud i spróbować to zmienić. Człowiek powinien wiedzieć, kim jest, jakie ma atuty, zdolności, co potrafi, jak dużo jest wart.

Terapia DDA

Terapia na początku ma pomóc przebaczyć sobie i innym. Następnie motywuje do działania. Najważniejsze jest jednak tworzenie własnej tożsamości. Człowiek po odkryciu siebie jako całości, odkrywa też w sobie ogromne pokłady kreatywności. Jego umysł się rozwija. I to bardzo szybko. DDA stają się dumni ze swojej inności, silni, niezłomni. Budują nowe związki i relacje, rozwijają się zawodowo. Jeszcze przez pewien czas zostaje w nich ta niewielka niepewność. W końcu jednak zapominają o niej i dzięki terapii zaczynają żyć naprawdę, a ich problemy stają się tylko przykrym wspomnieniem.

Na temat istnienia zespołu uzależnienia od internetu (ZUI) badacze mocno się spierają, dla niektórych taka jednostka chorobowa w ogóle nie została wyodrębniona, ale co do tego, że takie zjawisko istnieje, jest bardzo powszechne i niezwykle szkodliwe, nie ma najmniejszych wątpliwości. Nie można ich mieć także co do zasadności fachowego leczenia tego schorzenia.

Tylko pasja czy już uzależnienie?

W obecnych czasach bardzo wiele osób spędza znaczną część czasu w internecie, gdyż w ten sposób można pracować, zapewniać sobie rozrywkę i kontakty z ludźmi. Problem jednak pojawia się, kiedy bez internetu nie da się już funkcjonować – zjawisko uzależnienia od sieci w tym i innych punktach jest bardzo podobne do innych nałogów. Bardzo często działania podejmowane w internecie zastępują rzeczywiste życie – rozrywki, nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z ludźmi czy nawet poszukiwanie pracy. Koniecznym staje się zajrzenie do komórki, tabletu, komputera – bez tego napięcie narasta i nic nie jest w stanie go rozładować. Uzależnienie takie jest bardzo groźne, a, co niezwykle istotne, ma ono nie tylko skutki psychologiczne, ale też społeczne oraz fizyczne.

Groźne konsekwencje

W internecie można robić wiele rzeczy i wszystkie one mogą być groźne, jeśli nie korzysta się z tych możliwości w odpowiednim zakresie. Przykładem tego może być dostępna w sieci erotyka, która może uzależnić bardzo szybko i spowodować, że niemożliwe będzie nawiązywanie zdrowych kontaktów seksualnych w „realu”.

Uzależnienie od gier często powoduje wzrost agresji, którą odreagowuje się na ludziach w rzeczywistym życiu. Każdy człowiek uzależniony od internetu zaniedbuje inne dziedziny swojego życia, traci zdolność komunikacji z każdym, kto nie znajduje się po drugiej stronie łączy, nie jest w stanie normalnie funkcjonować.

Brak dostępu do internetu może wywoływać depresję (w krajach wysoko rozwiniętych znane są nawet przypadki samobójstw z tego powodu), nerwicę czy agresję, a długie godziny spędzane przez komputerem przekładają się na problemy fizyczne – ze wzrokiem czy układem ruchu.

Bardzo ważne jest, by uzależniony uświadomił sobie, jakie szkody nałóg wyrządził w jego życiu i jak może je naprawić. Niezbędna w każdym przypadku jest więc profesjonalna terapia psychologiczna.

W dzisiejszym świecie coraz więcej osób uzależnia się od rozmaitych mediów społecznościowych, które stają się podstawą egzystencji. Wielu z nas nie potrafi rozpocząć swojego dnia dopóki nie sprawdzi co w czasie nieobecności zmieniło się na  Facebooku, Instagramie lub Snapchacie. Czy naprawdę najważniejszą rzeczą jaką musimy rano zrobić jest obejrzenie nowych zdjęć naszych znajomych? Zachowujemy się też często w sposób irracjonalny (np. kiedy umieszczamy na Facebooku nowe zdjęcie sprawdzamy co kilka sekund, ile osób dało nam przysłowiowego ,,kciuka w górę”). Ilość lajków niejednokrotnie ma wpływ na nasze samopoczucie. Niewielka ich ilość sprawia, że osoby o niskim poczuciu własnej wartości mogą poczuć się nieatrakcyjne towarzysko, niefajne, obnażone. Ale chcą jeszcze… Może to zdjęcie się spodoba? Może da mi dużą ilość lajków, co sprawi, że będę czuł się guru, popularny, lubiany, a tym samym zaakceptowanym. Ważna jest też ilość znajomych – poniżej 200 – ale obciach. Osoby żyjące w wirtualnym świecie nie mogą przyjąć do wiadomości lub nie chcą informacji, że są ludzie, którzy nie mają fejsa i są szczęśliwi – pewnie ściemniają, maja niewielu znajomych i dlatego nie chcą być na fb.

Uzależnienie od internetu, jak i od portali społecznościowych jest tym samym co  alkoholizm, hazard czy narkomania. Wszystkie te nałogi powodują, iż nie potrafimy normalnie funkcjonować bez danej używki. Kiedy jesteśmy w pracy, w szkole, na wakacjach, co kilka minut sprawdzamy nasze ulubione strony, co więcej o zmianach na nich zachodzących informuje nas nasz telefon. Jednak, co sytuacją kiedy nie mamy dostępu do internetu? Zaczynamy odczuwać pustkę, jesteśmy podenerwowani, nie mamy pomysłu, co zrobić z naszymi rękoma. Relacje w sieci stają się dla nas ważniejsze od tych, z normalnymi, żywymi osobami. Jak często widzi się ludzi w restauracji siedzących przy jednym stoliku z telefonami w ręku?..

Największą grupę uzależnionych od portali społecznościowych, reprezentują ludzie młodzi i to oni są najbardziej narażeni na ten właśnie problem. W Internecie młode osoby maja znacznie ułatwiony kontakt z innymi, co sprawia, że dotychczasowe relacje przenoszą do wirtualnego świata, który staje bardziej interesujący i atrakcyjniejszy niż „życie w realu”, bo w sieci nie musisz się wysilać. Chcesz mieć kontakt wchodzisz na Messenger, nie chcesz mieć kontaktu, to nie masz. Chcesz się pochwalić gdzie byłeś, co ugotowałeś lub gdzie właśnie jesteś – proszę bardzo – wirtualny świat na to czeka, ten świat wszystko przyjmie.

Szczególnie młode osoby przejawiają zachowania, charakterystyczne dla osób uzależnionych od  komputera i internetu. Potrafią spędzać kilka godzin próbując zrobić tzw. idealne ,,selfie”. W ten sposób pokazujemy światu i sobie, jacy byliśmy w danej chwili szczęśliwi i jak bardzo nasze życie i my sami jesteśmy perfekcyjni. Takie zachowania wymusza na młodych osobach w pewien sposób współczesne społeczeństwo, w którym mianem szczęścia jest liczba znajomych, obserwujących lub liczba ,,polubień” pod danym zdjęciem na tym czy innym portalu społecznościowym.

Relacje w sieci są dla wielu osób łatwiejsze, wirtualni znajomi z powodzeniem zastępują tych realnych, sprawiają iluzje, która ma zagłuszać samotność. Na fejsie kreujemy nasze życie, stajemy się lepsi, wygładzeni.

W internecie występuje także zjawisko, które nazywamy ,,mową nienawiści”. Młode osoby dla których opinia rówieśników jest bardzo ważna są często narażone na wykluczenie, społeczną nienawiść z powodu negatywnych komentarzy dotyczących ich osoby. Powoduje to u nich smutek, agresję, poczucie społecznego wykluczenia. Dla młodych osób opinie wirtualnych znajomych są bardzo ważne i wiążące, tak zwany ,,hejt” oddziaływuje na psychikę młodych i zbiera coraz większe żniwo nie tylko wśród nastolatków.

Niestety, choćbyśmy nie chcieli, współczesny świat zmusza nas często do korzystania z mediów społecznościowych, bez nich nie można poznać nowych informacji dotyczących najbliższego otoczenia (np. osoby nie mające konta na Facebooku mają utrudnione funkcjonowanie w szkole czy na uczelni).W ten sposób świat jakby wymusza na nas pewnie zachowania, które mogą być katalizatorem naszego przyszłego uzależnienia.

Korzystając z Facebooka, Instagrama, czy wielu innych stron tego typu, rezygnujemy z naszej prywatności, umieszczamy wiele naszych prywatnych przeżyć, chcemy by nasi wirtualni znajomi znali nasze myśli, wiedzieli czym się w danej chwili zajmujemy. Uwieczniamy zarazem chwile ważne, jak i te nic nie znaczące, nie zauważamy, iż takie życie zastępuje nam to prawdziwe realne, wyrzekamy się intymności. Nie widzimy powodu, by spotykać się ze znajomymi, przecież jeśli chcemy poznać najnowsze informacje ich dotyczące wystarczy, że sprawdzimy ich konta w mediach społecznościowych. W sytuacjach spotkań z przyjaciółmi nie potrafimy obyć się bez telefonu, w którym   sprawdzamy, czy wirtualnym świecie się nic nie zmieniło. Obawiamy się zmiany, która mogła zajść bez naszej wiedzy, uwielbiamy oglądać filmy, zdjęcia, obrazki, które umieścili nasi znajomi. Facebook daje nam ułudę. Ułudę popularności, brak samotności, bycia fajnym.

Według Kimberly S. Young istnieją trzy fazy, które sygnalizują niebezpieczną granice sygnalizującą uzależnienie nie tylko w przypadku młodzieży uzależnionej, ale i wszystkich na to narażonych:

– Faza pierwsza – zaangażowanie: faza ta związana jest z inicjacją z komputerem podłączonym do Sieci. Użytkownik w kontakcie z urządzeniem przeżywa stan fascynacji, zainteresowania, ekscytacji. Z czasem surfowanie po Internecie traktuję, jako antidotum na złe samopoczucie, a kontakty z wirtualnymi znajomymi, jako lek na samotność.

– Faza druga – zastępowania: użytkownik coraz silniej odczuwa potrzebę kontaktów z cyber-przyjaciółmi. Czuje się częścią wspólnoty internetowej, a świadomość możliwości nawiązania w każdej chwili rozmowy daje mu poczucie spokoju i równowagi. Z czasem coraz intensywniej myśli o medium oraz o aktywnościach, których się podejmie w momencie podłączenia do wirtualnego świata.

– Faza trzecia – ucieczki: postępuje uzależnienie. Użytkownik spędza w sieci coraz więcej czasu, jednocześnie izolując się od rzeczywistości. Czas spędzony w Internecie traktuje, jako formę odskoczni od trosk związanych z życiem codziennym. Coraz dotkliwiej odczuwa zderzenie z problemami, co sprawia, że popada w stany depresyjne, silniej odczuwa samotność, nie radzi sobie z poczuciem winy związanym  z niewywiązywaniem się ze swych powinności wobec najbliższych. Podejmując próbę zminimalizowania czasu poświęcanego Sieci odczuwa objawy abstynencyjne charakteryzujące się stanem niepokoju, który determinuje do poszukiwania sposobów uśmierzenia przykrego uczucia. Internetoholicy, podobnie jak osoby uzależnione od przyjmowania substancji psychoaktywnych nie przyznają się do istnienia jakiegokolwiek problemu. [1]

Uzależnienie u młodzieży i innych osób, może powodować, iż wirtualne życie zdezorganizuje to prawdziwe, stanie się powodem obniżenia koncentracji i problemów z wykonywaniem wyznaczonych zadań. Potrzeba powrotu do cyberprzestrzeni będzie zbyt wielka i kusząca. Niezbędna w tej sytuacji może być terapia lub psychoterapia przeznaczenia dla młodzieży uzależnionej, gdyż młody człowiek sam ze swoim problemem sobie nie poradzi, a wielu przypadkach go po prostu nie dostrzega.

Oczywistym jest, że trudno jest funkcjonować dziś bez internetu i mediów społecznościowych. Jednak nie powinniśmy traktować świata wirtualnego jako zamiennika dla realnego życia, ponieważ to relacje bezpośrednie mają prawdziwe i wymierne znaczenie dla naszego życia.

  • psychoterapia indywidualna
  • 140 zł

  • 50 min
  • 8:00-22:00
  • raz w tygodniu

LOKALIZACJA

EMPATIA DOROŚLI

NASZ ZESPÓŁ – TERAPEUCI UZALEŻNIEŃ

OSTATNIO CZYTANE

,

Koronawirus - jak uchronić się przed paniką?

Najczęściej to lęk uruchamia to wszystko w nas, czego nie chcielibyśmy na co dzień zobaczyć. I każdy z nas musi go oswoić na swój sposób, aby godnie przetrwać. Być może obnaży on także tę pozytywną stronę naszej osobowości i będziemy mile zaskoczeni, gdy odkryjemy radość czerpaną z codziennych, zwykłych spraw: wspólnego spaceru, zabawy z dziećmi w chowanego, sprzątania, gotowania, dawno odkładanej rozmowy z mamą przez telefon i kawy, którą ktoś być może poda nam z niespotykaną dotąd czułością.
, ,

Stres - nasz wróg czy przyjaciel?

Stres jest na ogół wyzwaniem, próbą, w obliczu której testowane są nasze zdolności adaptacyjne do Stres jest na ogół wyzwaniem, próbą, w obliczu której testowane są nasze zdolności adaptacyjne do zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości. Każdy człowiek reaguje na to wyzwanie odmiennie: niektórych stres paraliżuje, niektórych mobilizuje do działania czy zwiększenia wysiłków, ale na pewno stres nie jest czymś, co pozostawia naszą psychikę i ciało w stanie obojętnym.
, ,

Oswoić lęk

Gdy dopada nas lęk, może on poważnie zdezorganizować nasze życie, pochłaniać całą naszą uwagę. W naszej codziennej krzątaninie zazwyczaj jednak spychamy go na margines, nie zajmujemy się nim wcale dopóty, dopóki nie opanuje naszych myśli, uczuć, emocji czy wreszcie ciała w bardzo bolesny sposób i to w sytuacji, w której może najmniej się go spodziewaliśmy.
, , ,

Pokonać złość

Bywa złość nagła, porywcza, okazywana bez zahamowań i równie szybko mijająca. Bywa też złość hodowana i podsycana dniami, a nawet latami, głęboko skrywana i przemyślana, trudna złość.
,

Gdy wolność jest udręką czyli o źródle lęku przed wystąpieniami publicznymi.

Umiejętność publicznego występowania jest dziś prawdopodobnie jedną z najbardziej pożądanych kompetencji, a jej znaczenie na rynku pracy wciąż rośnie. Dla wielu osób , niestety ,na nieszczęście. Zwłaszcza dla tych, których paraliżuje stres związany z zaprezentowaniem się przed szerszym, a nawet tylko kilkuosobowym czy dobrze znanym audytorium, a lęk towarzyszący publicznemu wystąpieniu skutecznie odbiera wszelką nadzieję na to, że możemy wypaść dobrze.
, ,

Jaki smak ma samotność czyli o współczesnych problemach w relacjach.

Samotność ma różne oblicza. Możemy na przykład być w związku czy tworzyć rodzinę, a mimo to mieć poczucie, że jesteśmy zdani tylko na siebie i opuszczeni.
, ,

Migrena - nie taka straszna?

Punktowe i przenikliwe bóle głowy o charakterze napadowym to jedno, ale najczęściej towarzyszą im nudności prowadzące do wymiotów bądź biegunka, a takie połączenie praktycznie wyklucza ich na co najmniej kilka godzin z możliwości wykonywania pracy czy codziennych obowiązków.
,

Diagnoza: Zespół Aspergera. Co dalej?

Choroba Aspergera jest zaburzeniem ze spektrum autyzmu, jednak jest to o wiele łagodniejsza jego forma. Przede wszystkim - w przeciwieństwie do autyzmu schorzenie to u dzieci i dorosłych nie powoduje zaburzeń w rozwoju umysłowym.
, , ,

Osobowość zależna - związek z bluszczem

To, co jest najbardziej dominującą cechą u osobowości zależnej to deficyty miłości i bliskości, których właściwie nie sposób w żaden sposób zrekompensować.
,

Życie w korporacji

Co w korporacji napędza? Pieniądze, prestiż, forma władzy jaką daje ugruntowana pozycja w firmie i możliwość ciągłych awansów? A może pragnienie, aby okazać się kimś najlepszym, kimś, w kogo warto zainwestować czas i pieniądze? Kimś wyjątkowym, nie do zastąpienia
, ,

Problemy z bezsennością

Kiedy jednak całonocne czuwanie powinno wzbudzić nasz niepokój i obawy o zdrowie? Czy każda bezsenna noc to już znamiona patologicznych zaburzeń? Kiedy udać się w tej sprawie do specjalisty?
, ,

Psychoterapia - którą wybrać?

zym jest psychoterapia? Jest w swej istocie – zaplanowanym i powtarzanym w kolejnych sesjach – oddziaływaniem: psychologicznym lub za pomocą środków środowiskowych, mającym na celu poprawę funkcjonowania psychicznego i adaptacji społecznej osoby z określonym zaburzeniem czy problemem.
, , ,

Dorosłe dzieci alkoholików, czyli o syndromie DDA

Może i Ty jesteś jednym z takich ,,dorosłych dzieci”? Czujesz się zagubiony, niepewny sensu Twojego życia, pogrążony w chaosie i obciążony trudem, który wydaje ci się czymś nie do wytrzymania?
,

Czy to nerwica?

Najbardziej charakterystycznym przejawem zaburzeń o charakterze nerwicowym jest irracjonalny lęk, a więc taki, którego źródła sobie nie uświadamiamy.
, ,

O zdradzie w związku

Według najnowszych sondaży co trzeci Polak był bliski zdrady, a prawie 20% społeczeństwa przynajmniej raz zboczyła z obranego kursu i skusiła się na przysłowiowy ,,skok w bok”.
, , ,

Rozważania o rozstaniu

Mówią, czas zagoi rany I ze wspomnień barwy zmiecie,Lecz tych chwil spędzonych razemNie zapomnę nigdy w świecie. B. Ponikarczyk Żal, rozgoryczenie, czasem niedowierzanie, a czasem gniew. Prawie każde rozstanie jest pisane…
, ,

Toksyczne związki czyli o tym, czy psychopaci istnieją naprawdę

Ludzie toksyczni – kim są i jak ich rozpoznać? Zazwyczaj nie musimy szukać daleko. Nasza codzienna egzystencja bywa ich pełna, na dobrą sprawę prawie każda poznana osoba może stać się dla nas właśnie taką. Być może nasze problemy sprawiły, że łatwo się poddajemy, jesteśmy wpływowi, dajemy sobą manipulować , trudniej znosimy porażki. I w ten właśnie sposób łatwo możemy stać się celem ataku bądź przynajmniej skupić na sobie uwagę ludzi, którzy czerpią przyjemność z naszych niepowodzeń czy słabości.
, ,

Współuzależnienie

Współuzależnienie nie pojawia się nagle i posiada swoista dynamikę, stąd możemy obserwować poszczególne stadia tego procesu. Początkowo rodzina zdaje się nie dostrzegać istnienia problemu, a jej poszczególni członkowie (żona , mąż, dzieci) zaprzeczają oczywistym faktom wskazującym na destrukcyjne zachowania i chronią osobę uzależnioną przed konsekwencjami zażywania przez nią substancji psychoaktywnej.